Photo

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Αγία Μάρτυς Λουντμίλλα, Βασίλισσα της Τσεχίας (+921) - 16 Σεπτεμβρίου


HEAVEN ON EARTH - ORTHODOXY

Ο Ουρανός στη Γη - Ορθοδοξία



Αγία Μάρτυς Λουντμίλλα, Βασίλισσα της Τσεχίας (+921)

16 Σεπτεμβρίου

Όταν ο Άγιος Μεθόδιος με τον αδελφό του Άγιο Κύριλλο ξεκίνησαν από το Βυζάντιο να μεταφέρουν το χριστιανισμό στους Σλάβους, ανάμεσα στους πρώτους που δέκτηκαν το μήνυμα του Ευαγγελίου ήταν η πριγκίπισσα Λουντμίλλα (=Αγάπη) και ο σύζυγός της πρίγκιπας των Τσέχων Μποριβόης. Κατηχήθηκαν και δέκτηκαν την Ορθόδοξη Πίστη από τον ίδιο τον Άγιο Μεθόδιο, το φωτιστή των Σλάβων

Το πριγκιπικό ζεύγος εκοσμείτο με πολλές αρετές, αλλά ιδιαίτερα από μια θερμή πίστη κι ένα ένθεο ζήλο για μετάδοση της Ορθοδοξίας στους υπηκόους των. Με τη φροντίδα τους κτίστηκαν πολλοί ναοί σε ολόκληρη τη Τσεχία, και φρόντισαν να τους στελεχώσουν με ευλαβείς κληρικούς. Ο πρίγκιπας Μποριβόης πέθανε στα τριανταέξι του χρόνια, κι έτσι η Λουντμίλλα απέμεινε χήρα με τρία αγόρια και μια κόρη

Η νεαρή χήρα υποτάχθηκε στο θέλημα του Θεού, εγκατέλειψε κάθε κοσμική δραστηριότητα, μοίρασε την περιουσία της στους φτωχούς και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στο Θεό. Ο γυιός της Βρατισλάβ ανέβηκε στο θρόνο της Τσεχίας και κυβέρνησε τη χώρα από τη θέση αυτή για 33 ολόκληρα χρόνια. Τον διαδέχθηκε στο θρόνο ο γιός του Βενσεσλάς. Αυτόν τον είχε αναθρέψει η γιαγιά του Λουντμίλλα με ιδιαίτερη προσοχή, «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Καλλιέργησε στην ψυχή του η Αγία γιαγιά του κάθε χριστιανική αρετή και τον προετοίμασε να γίνει ο προστάτης της Ορθοδοξίας στη χώρα, συνεχιστής του έργου του παππού του πρίγκιπα Μποριβόη. Πράγματι ο Βενσεσλάς δικαίωσε τις προσδοκίες της γιαγιάς του, αναδείκτηκε πραγματικά ιεραπόστολος, γι'αυτό και η Εκκλησία τον κατέταξε στο αγιολόγιό της και τιμά την μνήμη του στις 28 Σεπτεμβρίου.

Όσο καλός και πράος ήταν ο Βενσεσλάς, τόσο σκληρή και κακιά ήταν η βασίλισσα σύζυγός του Δραγομίρα. Αυτή ζήλευε τη γιαγιά πλέον Λουντμίλλα για την αγιότητά της και την μισούσε θανάσιμα. Η Αγία Λουντμίλλα, θέλοντας να δώσει τόπο στην οργή και για να μην προκαλεί με την παρουσία της την νύμφη της, απομακρύνθηκε από το παλάτι και κατέφυγε στην πόλη Τσετίν. Όμως, η νύμφη της και βασίλισσα μη αντέχοντας να ακούει να μιλούν για την αγιότητα της Λουντμίλλας, έστειλε ανθρώπους της και αφού της πέρασαν σχοινί στο λαιμό, την στραγγάλισαν. Έτσι η Αγία Λουντμίλλα έλαβε το στεφάνι του Μαρτυρίου στις 16 Σεπτεμβρίου του έτους 917.

Στον τάφο της, στα τείχη της πόλεως, κάθε νύκτα φαινόταν αναμμένη λαμπάδα και γίνονταν πολλά θαύματα. Τα σημεία αυτά οδήγησαν τον εγγονό της Βενσεσλά να μετακομίσει με τιμές τα Ιερά Λείψανά της στην Πράγα και να τα καταθέσει στον ναό του Αγίου Γεωργίου, όπου σώζονται μέχρι σήμερα. Τα λείψανά της αποτελούν πηγή απείρων θαυμάτων και δέχονται την ευλάβεια και την τιμή πλήθους πιστών.

Η Αγία Λουντμίλα τιμάται ως προστάτις της Βοημίας.

Πηγή:

https://plus.google.com/communities/114191249873208593018

Άγιοι... Οι Καλύτεροί μας Φίλοι

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Αγία Ία / Βιολέτα η ηλικιωμένη Μάρτυς & οι μετ᾽ αυτής 9.000 Μάρτυρες στην Περσία - 10 Σεπτεμβρίου, 11 Σεπτεμβρίου, 4 Αυγούστου


HAVE FAITH - ORTHODOXY



Αγία Ία / Βιολέτα η ηλικιωμένη Μάρτυς 

& οι μετ᾽ αυτής 9.000 Μάρτυρες στην Περσία

10 Σεπτεμβρίου, 11 Σεπτεμβρίου, 

4 Αυγούστου

Κατά το πεντηκοστό τρίτο έτος της βασιλείας του, το 362 ο βασιλιάς των Περσών Σαβώριος ανέβηκε στα κάστρα και τα σύνορα των Ρωμαίων κάνοντας εκστρατεία με το στρατό του. Έφτασε δε και σ’ ένα κάστρο που λεγόταν Βιζαϊδέον (Πιο ορθά «Βηθζαβδαί». Ο Σωζόμενος το αποδίδει «Ζαβδαίον χωρίον». Ήταν οχυρό στα σύνορα Περσών-Ρωμαίων. Ο Σαβώριος προσπάθησε να το κυριεύσει μαζί με τη Νίσιβη διότι του άνοιγαν τις πύλες της Μεσοποταμίας και της Αρμενίας αντίστοιχα. Το κατόρθωσε το 360. Η απαγωγή του πληθυσμού έγινε μετά δύο χρόνια), και κατόρθωσε να το κυριεύσει και να γίνει κάτοχός του και να καταστρέψει τα τείχη του. Όχι δε μόνον αυτό, αλλά θανάτωσε εκεί με τα ξίφη και πλήθος Ρωμαίων και συνέλαβε περίπου πενήντα χιλιάδες (Σύμφωνα με το συριακό κείμενο, αλλά και το ελληνικό Μηναίο, οι αιχμάλωτοι ήταν εννιά χιλιάδες) άνδρες και γυναίκες, μαζί με τον επίσκοπο Ηλιόδωρο και τους γηραλέους πρεσβυτέρους Δόσσα και Μαρεάβη (Η μνήμη τους εορτάζεται 9 Απριλίου) και άλλους πρεσβυτέρους και διακόνους, άνδρες αγιότατους, όπως επίσης και ομάδα αγίων μοναχών και παρθένων μοναζουσών, τους οποίους πήρε όλους αιχμαλώτους.

Καθώς τους οδηγούσαν στη χώρα των Ουζαϊνών (Χώρα των Ουζαϊνών–Βεθουζά), έφτασαν σε σταθμό που λεγόταν Βισακέρ. Εκεί ο αγιότατος επίσκοπος Ηλιόδωρος αρρώστησε, κι επειδή έμελλε να πεθάνει, χειροτόνησε επίσκοπο στη θέση του τον θεοσεβή πρεσβύτερο Δόσσα. Επίσης και το θυσιαστήριο (Προφανώς φορητό, ίσως αντιμήνσιο), που είχε πάρει όταν έφευγε στην αιχμαλωσία, το παρέδωσε στον οσιότατο Δόσσα για να λειτουργεί σ’ αυτό

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: Ο σύγχρονος, Παγκόσμιος Άγιος της Αγάπης - 24 Σεπτεμβρίου


ORTHODOXY IS LOVE

Η Ορθοδοξία είναι Αγάπη



Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης:

Ο σύγχρονος, Παγκόσμιος Άγιος της Αγάπης

24 Σεπτεμβρίου

Παράτολμο να αγγίξει κανείς τα βιώματα του μεγάλου Οσίου του Χριστού, του Οσίου της θείας Αγάπης, του «Παγκόσμιου» Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου. Ο βιογράφος του Αγίου Σιλουανού, μακαριστός γέρων Σωφρόνιος, έλεγε ότι το εγχείρημα δεν είναι εύκολο για άνθρωπο που δεν έχει ούτε το χάρισμα, ούτε την πείρα του γράφειν. Όμως με τη βοήθεια του Θεού και τις πρεσβείες του Αγίου Σιλουανού θα προσπαθήσουμε να σκιαγραφήσουμε τον βίο και την πολιτεία του.
Ο πατήρ Σιλουανός, κατά κόσμον Συμεών Ιβάνοβιτς Αντονώφ, χωρικός από την επαρχία Λεμπεντιάσκ, γεννήθηκε το 1866 και προσήλθε στον Άθωνα το 1892. Έλαβε τον μανδύα το 1896 και έγινε μεγαλόσχημος το 1911.

Γεγονότα που στάθηκαν σταθμοί στη ζωή του κατά κόσμον Συμεών ήταν η επιρροή που είχε από το άγιο παράδειγμα του πατέρα του.Όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο Όσιος «Ποτέ δεν θύμωνε, ήταν πάντοτε μετρημένος και ήσυχος με μεγάλη υπομονή, διάκριση και πραότητα. Να, ένα τέτοιο γέροντα ήθελα να έχω!».

Ο Συμεών νέος και δυνατός όντας, εργαζόταν σ’ ένα κτήμα ενός πρίγκηπα, όταν ο Θεός οικονόμησε να πάει για προσκύνημα στον τάφο του Αγίου Ιωάννου Σεζένωφ του έγκλειστου. Τότε εκεί η ψυχή του δέχτηκε τη χάρη του Θεού και γεύτηκε την θεία αγάπη. Από τότε προσευχόταν θερμά και με πολλά δάκρυα και του γεννήθηκε για πρώτη φορά ο πόθος για μοναχικό βίο.

Όμως για τρεις μήνες, -τόσο διήρκεσε η χάρις στον νεαρό τότε Συμεών- επανήλθε στις διασκεδάσεις με τους φίλους του και έχασε τελείως την Θεία Χάρη και την προσευχή του. Σιγά-σιγά έπεσε στα δίκτυα του κόσμου τούτου και έφτασε να πίνει και βότκα σε σημείο μέθης μαζί με την παρέα του, ώσπου μια μέρα κτύπησε έναν νεαρό μέθυσο, σχεδόν μέχρι θανάτου.

Όμως η Θεομήτωρ επενέβηκε με θαυμαστό τρόπο σώζοντάς τον από το βούρκο που ζούσε και φέρνοντας τον σε πραγματική μετάνοια και αλλαγή τρόπου ζωής. Στον ύπνο του είδε να καταπίνει ένα μεγάλο φίδι και ταράχτηκε τόσο από την αηδία που ένιωσε, που πετάχτηκε πάνω τρομαγμένος. Τότε άκουσε τη φωνή της Θεοτόκου να του λέει: «Όπως δεν σου άρεσε που κατάπιες το φίδι, έτσι δεν μου αρέσουν κι εμένα τα έργα σου». Η γλυκιά και γεμάτη πόνο φωνή της Παναγίας μας τον συγκλόνισε και ήταν η αφορμή ν’ αλλάξει αμέσως τρόπο ζωής και να ξαναγεννηθεί στην ψυχή του ο πόθος για τον μοναχισμό που κράτησε και σε όλη τη στρατιωτική του θητεία.

Κατά το τέλος της στρατιωτικής του θητείας επισκέφτηκε τον Άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης και εκεί αφήνοντας ένα ολιγόλογο γράμμα στον άγιο, ο Συμεών έλεγε: «Άγιε πάτερ θέλω να γίνω μοναχός. Προσευχηθείτε να μην με κρατήσει ο κόσμος». Έφυγε αλλά από εκείνη τη στιγμή άρχισαν να βουΐζουν γύρω του οι φλόγες του Άδη και αυτό το αισθανόταν από τότε σ’ όλη τη μετέπειτα μοναχική του ζωή. Μετά από λίγο μετάβηκε στον Άθωνα, όπου εκεί άρχισε ο μεγάλος αγώνας του. Αλλεπάλληλες μεταπτώσεις από τη Χάρη στην πλήρη εγκατάλειψη του Θεού, μαρτύριο ανείπωτο για όσους το βίωσαν. Χαρακτηριστικά έλεγε ο Άγιος ότι «αυτός που δέχτηκε την αγάπη του Θεού στην ψυχή του δεν αντέχει την εγκατάλειψη της Χάριτος και πονεί άχρι θανάτου».

Έτσι λοιπόν ο Άγιος Σιλουανός μέχρι να γίνει δοχείο της Χάριτος του Χριστού και να πληρωθεί Πνεύματος Αγίου πέρασε δια πυρός και σιδήρου: θλίψεις, απόγνωση, βίωσε το σκοτάδι της κολάσεως, βρέθηκε στα έγκατα του Άδη! Όταν έφτασε στα όρια της θλίψεωςκαι το εξέφρασε με το να πει στον Θεό ότι είναι αδυσώπητος, τότεγεύτηκε και τη χάρη ως «πυρ καταναλίσκον» στην καρδιά του από τη στιγμή που είδε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και του είπε τον κορυφαίο λόγο «Κράτα τον νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι». Από τότε έκαιγε μέσα του ο άσβεστος πόθος, οθείος έρωτας γι’ Αυτόν.

Η ευχή του Ιησού έκαιγε αδιαλείπτως στην ψυχή του, αφού του δόθηκε για τον ανδρείο αγώνα του από την ίδια τη Θεοτόκο! Πλέον τα δάκρυα έτρεχαν ασταμάτητα για όλο τον κόσμο και η καρδιά του πονούσε για όλη την κτίση, που ζούσε μακριά από τον Ποιητή και δημιουργό της. Η προσευχή του με πόνο βαθύ έβγαινε προς τον Θεό και έλεγε: «Δέομαι ουν σου Κύριε, ίνα γνωρίσωσίν Σε εν πνεύματι Αγίω πάντες οι λαοί της γης». Γι’ αυτό άλλωστε αγαπήθηκε πολύ ο Άγιος Σιλουανός από όλα σχεδόν τα έθνη και έγινε Παγκόσμιος Άγιος στις ψυχές όλων. Λίγες γραμμές δεν μπορούν να περιγράψουν τις αρετές ενός γίγαντα Αγίου, όπως την ανεξικακία του, την αγάπη του και ιδιαίτερα την αγάπη του προς τους εχθρούς, την αδιάλειπτη νοερά προσευχή του για όλα τα έθνη, τη χριστομίμητο ταπείνωσή του και την πλήρη υπακοή του σε κάθε αδερφό, όχι μόνο στον πνευματικό. Αρετές που ο Άγιος ήξερε να τις κρύβει πολύ καλά.

Πηγή:

Περιοδ. Καθ’ οδόν

τεύχ. 23

έκδ. Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Άγιος Έντουαρντ (St Edward) Βασιλιάς της Αγγλίας, Παιδομάρτυς στο Corfe της Ἀγγλίας (+978) - 18 Μαρτίου & 3 Σεπτεμβρίου


GREAT BRITAIN OF MY HEART



Άγιος Έντουαρντ (St Edward) Βασιλιάς της Αγγλίας,

Παιδομάρτυς στο Corfe της Ἀγγλίας (+978)

18 Μαρτίου & 3 Σεπτεμβρίου

Ο Άγιος Έντουαρντ ο Μάρτυς (St Edward) γεννήθηκε το 962 και ήταν βασιλιάς της Αγγλίας από το 975 έως τη δολοφονία του, το 978. Ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Edgar από την Ælfthryth.

Αμφισβητήθηκε η άνοδός του στο θρόνο, που έγινε τελικά μετά τη θερμή υποστήριξη του Επισκόπου Dunstan του Worcester. Αν και ανέβηκε στο θρόνο ανήλικος, 13 ετών, έδειξε μια εξαιρετική φιλανθρωπική συμπεριφορά, κάτι που προκάλεσε μεγάλη έκπληξη και στον ίδιο τον Dunstan. Έδειξε μεγάλη αγάπη στο Θεό, την Εκκλησία, καθώς και ενδιαφέρον για φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. Κατά τα τρία χρόνια που βασίλεψε, επέπεσε μεγάλη πείνα στην Αγγλία, με αποτέλεσμα να γίνονται συχνά ληστρικές επιθέσεις σε μοναστήρια, από ευγενείς που είχαν διαμαρτυρηθεί για τις μεγάλες εκτάσεις γης που είχε δωρίσει ο πατέρας του στους μοναχούς.

Ονομάστηκε Μάρτυρας, λόγω της μαρτυρικής του δολοφονίας. Δολοφονήθηκε άγρια στο κάστρο του Corfe από υποστηρικτές της θετής του μητέρας, Ælfthryth, που ήθελαν την άνοδο στον θρόνο του γιου της, Æthelred του Wessex, τόσο που σε λίγο ο θρύλος της δολοφονίας του ήταν αιτία να ονομαστεί Άγιος από ολόκληρο τον Χριστιανικό κόσμο. Η μνήμη του τιμάται μέχρι και σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 18 Μαρτίου, ημέρα του θανάτου του.

Πηγή:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.blogspot.com

Orthodox Heart Sites

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Αγία Μεγαλομάρτυς Κατεβάν Βασίλισσα της Γεωργίας (+1624) - 13 Σεπτεμβρίου



Αγία Μεγαλομάρτυς Κατεβάν Βασίλισσα της Γεωργίας (+1624)

13 Σεπτεμβρίου

Η αγία Κετεβάν έζησε στην Γεωργία στα τέλη του 16ου αιώνα και στις αρχές του 17ου αιώνα.
Ήταν κόρη βασιλιά γαλουχημένη με την ορθόδοξη πίστη. Όταν έφτασε σε ηλικία γάμου έλαβε ως σύζυγό της τον γιο του βασιλιά της Καχέτης Αλεξάνδρου Β΄ (1577-1605), τον Δαβίδ. Ο Δαβίδ όμως πέθανε το 1601 αφήνοντας πίσω του έναν γιο τον Τεϊμουράζ.

Ο αδελφός του Δαυίδ ο Κωνσταντίνος ο οποίος είχε γίνει μωαμεθανός όταν πιάστηκε αιχμάλωτος των περσών, είχε σκοτώσει τον αδερφό του και τον πατέρα του παίρνοντας τα ηνία της βασιλείας της Καχέτης. Όμως δεν του έφτανε αυτό και θέλησε να παντρευτεί την Κετεβάν, χήρα του Δαυίδ για να βασιλεύσουν μαζί στην χώρα.

Η Κετεβάν όμως αρνήθηκε, διότι είχε πάρει ήδη την απόφαση να αφιερώσει το υπόλοιπο της ζωής της στον ουράνιο Νυμφίο. Ακολούθησε μάχη στην οποία ο στρατός της ευλαβούς βασίλισσας σκότωσε τον Κωνσταντίνο και σε λίγο ο Τεϊμουράζ στέφθηκε επίσημα βασιλέας της Καχέτης.

Την εποχή όμως εκείνη οι Πέρσες έκαναν εκστρατείες προσπαθώντας να διευρύνουν τα σύνορά τους και να επιβάλουν τον Μωαμεθανισμό. Το 1614 ο σάχης Αμπάς κίνησε εναντίον της Γεωργίας. Η βασίλισσα Κετεβάν μετέβη τότε στην περσική αυλή για να παρακαλέσει τον σάχη να μην καταστρέψει την πατρίδα της. Ο πονηρός σάχης όμως προσκάλεσε και τον Τεϊμουράζ, αλλά εκείνος υποψιαζόμενος τα κίνητρα του σάχη αρνήθηκε να πάει.
Ο Αμπάς χωρίς να χάσει χρόνο φυλάκισε την Κετεβάν και την συνοδεία της και εισέβαλε στην Γεωργία κατασφάζοντας τεράστιους πληθυσμούς, ατιμάζοντας γυναίκες και βεβηλώνοντας εκκλησίες.

Στη συνέχεια ζήτησε από την Κετεβάν να αρνηθεί τον χριστιανισμό προτείνοντάς της να την κάνει γυναίκα του. η ευσεβής όμως βασίλισσα αρνήθηκε την πρότασή του και αμέσως άρχισε να προετοιμάζεται για το μαρτύριο με αυστηρή νηστεία και ολονύκτια προσευχή.

Η στιγμή του μαρτυρίου της έφτασε. Την οδήγησαν στην πλατεία, άναψαν φωτιά μέσα στην οποία πυράκτωσαν σιδερένιες τσιμπίδες. Έπειτα γύμνωσαν την αγία, την κρέμασαν σε ένα δέντρο και με τις πυρακτωμένες τσιμπίδες της έκοψαν τους μαστούς, άδειασαν πάνω της πυρακτωμένα κάρβουνα και κατάκαιγαν ταυτόχρονα κάθε μέλος του σώματός της. Τέλος την στραγγάλισαν. Μαρτύρησε στις 13 Σεπτεμβρίου 1624 στην πόλη Σιράζ. Έκτοτε η Εκκλησία της Γεωργία εορτάζει αυτήν την ημέρα πανηγυρικά την μνήμη της. Τα λείψανά βρίσκονται στην Ρώμη όπου τα διέσωσαν και τα μετέφεραν ευλαβείς χριστιανοί.

Την μνήμη της εορτάζει η Εκκλησία μας στις 13 Σεπτεμβρίου.

Πηγή:

http://www.peripatitis.net/products/a1624-m-ch-agia-ketevan-i-vasilissa-tis-georgias/

Περιπατητής